Historia

Zarząd Główny SSLiS powoływał oddziały Stowarzyszenia, koła terenowe i przedstawicielstwa. Pierwszy Oddział powstał w Warszawie już w marcu 1992 r., a zarejestrowany jako samodzielna osoba prawna działał od dnia 16 czerwca 1992 r. Do 1996 r. powstały następujące oddziały:

Do 2000 r. oddziały Stowarzyszenia funkcjonowały dodatkowo w Gdańsku (Krzysztof Popiel), Jeleniej Górze (Roman Drabiński), Legnicy (Henryk Pakuła), Lublinie (Leszek Liszcz).

W roku 2011 zarejestrowano w KRS 12 Oddziałów Stowarzyszenia: Warszawski, Olsztyński, Małopolski, Jeleniogórski, Wielkopolski, Gdański, Dolnośląski, Bydgoski, Legnicki, Pilski, Opolski i Podlaski.

Kolejnym etapem rozwoju Stowarzyszenia, a właściwie działalności osób będących członkami SSLiS było podjęcie współpracy z innymi stowarzyszeniami działającymi w kraju. Jarnołtówek był miejscem drugiego Zjazdu Stowarzyszenia, podczas którego doszło do wyboru nowych władz SSLiS, przeniesiono siedzibę Stowarzyszenia do Warszawy oraz podjęto starania o zwołanie ogólnopolskiego kongresu syndyków z misją stworzenia  jednolitej, krajowej reprezentacji środowiska poprzez powołanie federacji stowarzyszeń powstałych do tego czasu na terenie całej Polski. 

SSLiS było nie tylko inicjatorem powołania i współtwórcą Ogólnopolskiej Federacji Stowarzyszeń, Syndyków i Likwidatorów. Członkowie Stowarzyszenia brali aktywny udział w przygotowaniu i przeprowadzeniu Ogólnopolskiego Kongresu Syndyków, który odbył się 10 grudnia 1996 r. w Warszawie. OFSSiL zarejestrowano w  Warszawie 31 października 1997 r. Witold Missala, Włodzimierz Buchalski i Tadeusz Żochowski reprezentowali Stowarzyszenie i czynnie uczestniczyli w postępowaniu rejestrowym Federacji. W. Buchalski został wybrany do reprezentowania Stowarzyszenia w Radzie Krajowej Federacji. Do pierwszego Zarządu OFSSiL zostali wybrani: Tadeusz Żochowski (prezydent ale po upływie niecałego roku zrezygnował z funkcji i zastąpił go Andrzej Koniecki, który został początkowo wybrany na wiceprezydenta) oraz wiceprezydenci – Jerzy Bogacz, Leszek Ciepliński, Witold Missala i Jerzy Szymak. 

W szczytowym okresie w Federacji zrzeszonych było 19 stowarzyszeń których przedstawiciele wchodzili w skład Rady Krajowej Federacji. Były to: Stowarzyszenie Syndyków Polskich w Krakowie, Regionalne Stowarzyszenie Syndyków i Likwidatorów w Olsztynie, Stowarzyszenie Praktyków Prawa Upadłościowego i Likwidatorów w Warszawie,  Łódzkie Stowarzyszenie Syndyków, Likwidatorów i Sanatorów, Stowarzyszenie Syndyków Województwa Śląskiego, Lubuskie Stowarzyszenie Likwidatorów i Syndyków w Zielonej Górze, Stowarzyszenie Syndyków Likwidatorów i Sanatorów w Warszawie, Stowarzyszenie Syndyków i Likwidatorów w Warszawie, Stowarzyszenie Syndyków  Likwidatorów i Kuratorów w Wrocławiu, Podkarpackie Stowarzyszenie Syndyków i Likwidatorów, Pomorskie Stowarzyszenie Syndyków i Likwidatorów w Gdańsku, Stowarzyszenie Syndyków i Likwidatorów w Łodzi, Wielkopolskie Stowarzyszenie Syndyków, Likwidatorów, Nadzorców Sądowych i Zarządców w Poznaniu, Legnicko-Świdnickie Stowarzyszenie Syndyków, Likwidatorów i Sanatorów w Legnicy, Regionalne Stowarzyszenie Syndyków i Likwidatorów w Białymstoku, Stowarzyszenie Syndyków i Nadzorców w Koszalinie, Zachodniopomorskie Stowarzyszenie Syndyków w Szczecinie, Regionalne Stowarzyszenie Syndyków, Likwidatorów i Sanatorów w Radomiu, Kujawsko-Pomorskie Stowarzyszenie Syndyków Praktyków i Teoretyków Prawa Upadłościowego i Naprawczego SANACJA w Inowrocławiu. W momencie likwidacji w 2012 r., w Federacji zrzeszone były następujące stowarzyszenia: Regionalne Stowarzyszenie Syndyków i Likwidatorów w Olsztynie, Federacja Syndyków RP w Warszawie, Stowarzyszenie Syndyków Likwidatorów i Kuratorów we Wrocławiu, Pomorskie Stowarzyszenie Syndyków i Likwidatorów w Gdańsku, Wielkopolskie Stowarzyszenie Syndyków, Likwidatorów , Nadzorców Sądowych i Zarządców w Poznaniu, Regionalne Stowarzyszenie Syndyków, Likwidatorów i Sanatorów w Radomiu oraz Stowarzyszenie Syndyków, Rzeczoznawców i Doradców Gospodarczych Polska – Europa w Warszawie. 

Przez dwie kadencje (statut OFSSiL wyznaczył okres kadencji władz na dwa lata) skład władz się nie zmieniał. W 2002 r. pięcioosobowy Zarząd tworzyli Krzysztof Popiel jako prezydent oraz J. Bogacz, Irena Buczyńska, Andrzej Koniecki i Krzysztof Sarna jako wiceprezydenci. W 2004 r. A. Koniecki został prezydentem a wiceprezydentami zostały następujące osoby: Ewa Bosy, Barbara Książkiewicz, Włodzimierz Buchalski i Grzegorz Tyniec. W 2006 r. ponownie na prezydenta został wybrany K. Popiel, który do końca istnienia Federacji zachował tę funkcję zaś wiceprezydentami wybrano Ewę Bosy, Waldemara Bojarskiego, Jana Lecha Hińcza i Witolda Missalę. W 2008 r. wiceprezydentami zostali wybrani: Piotr Forszpaniak, J. L. Hińcz, W. Missala i K. Sarna. W 2010 r., jako wiceprezydenci, do zarządu weszli: J. Bogacz, W. Missala, Adam Pilecki (w tym samym roku zrezygnował z pełnienia funkcji) i Tomasz Serafin. 30 maja 2012 r. na zebraniu Rady Krajowej Ogólnopolskiej Federacji Stowarzyszeń Syndyków i Likwidatorów podjęto uchwałę o rozwiązaniu Federacji a na likwidatora wybrano W. Buchalskiego. OFSSiL w likwidacji istniała do 31 grudnia 2012 r. Jej funkcje a także zobowiązania i należności, sukcesywnie przejmowała w tym czasie, Federacja Syndyków Rzeczypospolitej Polskiej. 

8 września 2011 r. Nadzwyczajne Walne Zebranie Członków Stowarzyszenia Syndyków Likwidatorów i Sanatorów podjęło uchwały o zmianie statutu Stowarzyszenia i nadaniu mu nowej nazwy. Od zarejestrowania tej zmiany przez KRS w dniu 6 lutego 2012 r. Stowarzyszenie działało po nazwą Federacja Syndyków Rzeczypospolitej Polskiej. W. Missala złożył rezygnację z pełnienia funkcji prezesa SSLiS w dniu 31 maja 2012 r. a funkcję prezydenta Federacji do czasu Walnego Zebrania powierzono K. Popielowi. 30 listopada 2012 r. odbył się Zwyczajny Walny Zjazd Federacji Syndyków Rzeczypospolitej Polskiej, na którym wybrano władze Federacji w składzie: K. Popiel – prezydent, Irena Buczyńska, Jerzy Bogacz, Marek Karbowski i Witold Missala – wiceprezydenci. Zmiany przepisów prawa wymusiły konieczność odnalezienia się członków Federacji w nowym otoczeniu prawnym, dlatego też 12 czerwca 2015 r., Federacja kolejny raz zmieniła swój statut i nazwę. Od tej daty Stowarzyszenie nosi nazwę Ogólnopolska Federacja Doradców Restrukturyzacyjnych i Syndyków. Od 13 października 2016 r. Zarządem Głównym Federacji kieruje K. Popiel zaś wiceprezydentami są: Irena Buczyńska, Jerzy Bogacz, Łukasz Grenda i Witold Missala.

Działalność wydawnicza i szkoleniowa

W początkowym okresie Stowarzyszenie skupiło się na działaniach zmierzających do rozpropagowania znaczenia procesów upadłościowych dla całej gospodarki i konkretnych grup ludzi. Upadłości bowiem w tamtym czasie, szczególnie przedsiębiorstw państwowych, były jednym z większych źródeł prywatyzacji. Z drugiej strony wiązały się z tragedią ludzi tracących swój warsztat pracy i zarobki. Warto tu zwrócić uwagę na fakt, że obowiązywało prawo upadłościowe z 1934 r., nie w pełni dostosowane do realiów lat dziewięćdziesiątych XX w. Wymagało ono gruntownych zmian. Głównym zadaniem Stowarzyszenia było więc kształcenie syndyków w zakresie prawa gospodarczego, cywilnego, finansowego i upadłościowego, zarządzania podmiotami gospodarczymi oraz opiniowanie powstających przepisów prawnych i przedstawianie organom państwa propozycji prawnych rozwiązań a także chronienie syndyków i likwidatorów przed, dość szybko kształtującą się w społeczeństwie, opinią „grabarzy” przedsiębiorstw. Apogeum narastania niekorzystnej opinii był zamieszczony w tygodniku Polityka w 2002 r. artykuł Bianki Mikołajewskiej pt. „Grabarze biznesu”, w którym znalazło się szereg niesprawiedliwych stwierdzeń wynikających z nieznajomości materii prawnej postępowań upadłościowych i układowych.

Cel główny działalności Stowarzyszenia polegający na ochronie interesów osób biorących udział w postępowaniach likwidacyjnych, upadłościowych i naprawczych najefektywniej był realizowany poprzez, m. in.: doskonalenie działania syndyków, likwidatorów, zarządców komisarycznych, nadzorców sądowych, kuratorów i sędziów komisarzy, a także wydawanie poradników i literatury fachowej. Członkowie SSLiS redagowali  od czerwca 1994 r. biuletyn na łamach pisma „Prawo Przedsiębiorcy” w dziale pt. „Sanacje, likwidacje, upadłości”. Na łamach tego biuletynu wypowiadali się członkowie Stowarzyszenia (m. inn. Witold Missala, Marek Pasławski, Włodzimierz Buchalski) oraz sędziowie SN, SO, SA, SR (m. in. Gerard Bieniek, Stanisław Gurgul, Maria Anna Majewska-Jurys), a także sędziowie komisarze prowadzący w sądach gospodarczych postępowania upadłościowe. Stowarzyszenie przy pomocy Spółki SSLiS BTA Sp. z o. o. (w 1997 r. Zarząd Główny Stowarzyszenia podjął uchwałę w sprawie nabycia udziałów w spółce z o. o. BTA w Warszawie i określił zadania spółki polegające na prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie szkoleń, wydawnictw, konsultingu, doradztwa, pośredniczenia w zamieszczaniu ogłoszeń prasowych,obsłudze małych podmiotów w zakresie bhp) prowadziło własną działalność wydawniczą. Jej rezultatem było wydanie, m. in. broszur G. Bieńka – „Sanacja, likwidacja, upadłość i postępowanie układowe podmiotów gospodarczych w orzecznictwie SN” czy W. Missali, M. Pasławskiego, K. Kubali – „Postępowanie układowe dla dłużników wierzycieli i nadzorców sądowych”.  Ponadto Stowarzyszenie organizowało kursy podstawowe, przygotowujące kandydatów na likwidatorów, syndyków i zarządców komisarycznych oraz sympozja i konferencje, których zadaniem było dostarczanie i doskonalenie wiedzy członków Stowarzyszenia oraz osób zainteresowanych problematyką upadłości, likwidacji i sanacji.

Stowarzyszenie Syndyków, Likwidatorów i Sanatorów w ramach cyklu szkoleniowego zorganizowało szereg spotkań seminaryjnych poświęconych prawnym, organizacyjnym i ekonomicznym problemom sanacji, likwidacji i upadłości oraz konferencję Sejmiku Organów Założycielskich Przedsiębiorstw Państwowych. Zasadą organizowanych szkoleń było wydawanie materiałów konferencyjnych w postaci zwartych zeszytów. Ich treść wypełniali wykładowcy przedstawiając swoje wystąpienia w różnych formach – konspektu, eseju, prezentacji itp. Z czasem powstał zbiór przeszło 50 zeszytów pod nazwą Komentarze i Informacje Stowarzyszenia…Pierwsze takie szkolenie, w październiku 1994 r., w Polanicy Zdroju, zorganizowane zostało wspólnie z Ministerstwem Sprawiedliwości i dotyczyło problematyki układu i upadłości. W jego wyniku środowisko zgłosiło do ministerstwa szereg wniosków dotyczących zmian w projektowanej nowelizacji prawa upadłościowego zawartych w poniższym dokumencie. 

 POBIERZ DOKUMENT

Uwagi krytyczne Ogólnopolskiej Federacji Stowarzyszeń Syndyków i Likwidatorów do przyjętego przez Radę Ministrów rządowego projektu ustawy o licencji syndyka.

W 1996 r. w Polanicy Zdroju omówiono problematykę prowadzenia ksiąg rachunkowych w upadłości oraz kwestie obrotu wierzytelnościami i zobowiązaniami. W tym samym roku w Jarnołtówku na Opolszczyźnie zajęto się inwestycjami kapitałowymi oraz egzekucją administracyjną i sądową w kontekście procedur likwidacyjnych i upadłościowych. (2)

Rok 1997 wskutek nowelizacji prawa upadłościowego i  przepisów o egzekucji sądowej pozwolił członkom Stowarzyszenia na przedyskutowanie tej problematyki podczas trzech kolejnych konferencji. I tak:  w Solinie omówiono problemy egzekucji w postępowaniu likwidacyjnym upadłościowym i układowym, w Dadaju poruszono zagadnienia papierów wartościowych w postępowaniu egzekucyjnym i upadłościowym a w Zaciszu skupiono się na współpracy syndyków i likwidatorów z organami administracji publicznej oraz sądami na tle nowelizacji prawa upadłościowego i przepisów o egzekucji sądowej. (3)

Z chwilą zarejestrowania OFSSiL w październiku 1997 r. (31.X.1997 r.) Federacja przejmując od SSLiS podstawowe formy pracy, aranżowała – często współpracując i koordynując tematykę z członkami  – równoległe, ogólnopolskie konferencje syndyków i sędziów komisarzy. Szkolenia i inne formy doskonalenia zawodowego prowadziły również inne stowarzyszenia członkowskie.

W 1998 r. SSLiS w Kalborni skupiło się nad zagadnieniami  zarządzania majątkiem i finansami w likwidacji i upadłości a w Świeradowie Zdroju omówiono implikacje reformy administracyjnej i sądownictwa w kontekście postępowań upadłościowych, likwidacyjnych i sanacyjnych. OFSSiL natomiast, na dwóch konferencjach w Popowie i jednej w Gdańsku-Sobieszewie poruszyła problematykę wdrożenia do praktyki sądowej znowelizowanych przepisów prawa upadłościowego. (5)

W 1999 r. na konferencji zorganizowanej w Kadynach przez SSLiS omówiono procedury negocjacyjne w postępowaniu upadłościowym i likwidacyjnym zaś w Podlesicach poruszono kwestie odpowiedzialności syndyka w postępowaniu upadłościowym. OFSSiL w Starych Jabłonkach skupiło się na międzynarodowych aspektach postępowania upadłościowego posiłkując się przykładami postępowań w Austrii i Niemczech zaś w Popowie, przy współpracy organizacyjnej  Zrzeszenia Prawników Polskich i Ministerstwa Sprawiedliwości, omówiono praktyczne aspekty prowadzenia postępowania upadłościowego. (4)

Rok 2000 zapoczątkował prace na istotnymi zmianami w prawie gospodarczym, w tym prawie upadłościowym.  W Wenecji nad jez. Biskupińskim, podczas konferencji organizowanej przez SSLiS omówiono nowelizację prawa gospodarczego, zaś w Nałęczowie zajęto się nowelizacją prawa upadłościowego i postępowaniem rejestracyjnym w KRS. W tym samym roku OFSSiL w Zakopanem poruszono zagadnienia prawa pracy w kontekście postępowania upadłościowego oraz przedyskutowano konkretne propozycje zmian w prawie upadłościowym. Przedyskutowano również projekt ustawy o samorządzie zawodowym syndyków, który dojrzewał w środowisku syndyków w poprzednich latach. Wspólnie z Zachodnim Centrum Organizacji Sp. z o. o. oraz Zachodnim Stowarzyszeniem Zarządców Nieruchomości, w Bukowym Dworku koło Łagowa OFSSiL zorganizowała licencjonowany kurs zarządców nieruchomości wraz z egzaminem, który dał członkom stowarzyszeń możliwość uzyskania licencji zawodowej Zarządcy nieruchomości. (4)

W 2001 r. w Czarnej k. Ustrzyk Dolnych omówiono nowe regulacje prawne w praktyce zarządzania. Skupiono się roli spółek kapitałowych w nowym Kodeksie Spółek Handlowych oraz na praktyce funkcjonowania Krajowego Rejestru Sadowego. W Potoku Złotym k. Częstochowy, pod patronatem Polskiej Federacji Organizacji Zarządców i Administratorów Nieruchomości SSLiS zorganizowało konferencję dotyczącą organizacyjnych i prawnych aspektów zarządzania nieruchomością przez syndyka likwidatora i zarządcę komisarycznego. W czerwcu 2001 r. wspólnie z ministerstwem sprawiedliwości OFSSiL zorganizowała w Piszu konferencję poświęconą wybranym zagadnieniom z procedur upadłościowych, roli kuratora sadowego w postępowaniach wszczynanych  w KRS oraz projektowi ustawy o samorządzie zawodowym syndyków. Jesienią Federacja w Starych Jabłonkach skupiła się na dyskusji o roli sędziego komisarza w postępowaniu upadłościowym. (4)

Rok 2002 z uwagi na szerokie konsultacje zredagowanego projektu ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze – zaowocował wzmożoną współpracą pomiędzy SSLiS a OFSSiL na niwie szkoleniowej. W Popowie omówiono upadłość firm leasingowych, w Starych Jabłonkach zajęto się upadłością spółdzielni mieszkaniowych, firm deweloperskich i towarzystw budownictwa społecznego. Ta konferencja została zorganizowana pod patronatem Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast prof. Marka Bryxa. W Dębem, pod patronatem Zrzeszenia Prawników Polskich przedyktowano problemy upadłości i układu w postępowaniu naprawczym w świetle nowego prawa upadłościowego. Zapoznano się również z niemieckimi rozwiązaniami w prawie insolwencyjnym. W Białowieży przedstawiono uczestnikom projekt ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze po drugim czytaniu w Sejmie RP.  po wymianie poglądów z przedstawicielami MS środowisko postulowało wniesienie poprawek do kilku art. przedstawionego projektu. Reprezentanci Stowarzyszenia zaprezentowali te postulaty na posiedzeniu Komisji Sejmowej. (4)

W 2003 r. 4 szkolenia przeprowadziła tylko OFSSiL. Wszystkie – w Garbiczu, Arłamowie, Juracie i Dźwirzynie – mieściły się w formule konsultacji autorów projektu   prawa upadłościowego i naprawczego z praktykami postępowań. (4)

W 2004 r. SSLiS w Starych Jabłonkach podjęło dyskusję nad projektem MS ustawy o syndykach i licencjach zawodowych i towarzyszącymi mu, projektami rozporządzeń ministra sprawiedliwości. Oceniono również prawne i finansowe uwarunkowania postępowań upadłościowych po roku funkcjonowania prawa upadłościowego i naprawczego. Sformułowano i przesłano do MS dokument będący podsumowaniem toczącej się w środowisku dyskusji.